rahimfar.ir

آشتی ملی یا گفتگو با حفظ هویت؟

آشتی ملی زمانی موضوعیت می یابد که قهر و خصومت ملی وجود داشته باشد و در بین مردم , گروهها , احزاب و طبقات اجتماعی سیاسی شکاف , قهر و خصومتی باشد ویا نظام و کشور در شرایط بحران و یا تهدید کشور های خارجی باشد ضرورت آشتی ملی بوجود می آید تا دشمنان از این شکاف و قهر نتوانند سوء استفاده کنند. جمهوری اسلامی ایران نظام رسمی کشور ایران و در راس آن ولایت فقیه نماد و محور وحدت و همبستگی مردم و گروههای سیاسی بخصوص در سیاستها و برنامه های کلان ملی میباشد . از ابتدای انقلاب اسلامی تا کنون کشور مورد تهدید, تحریم و چشم طمع دشمنان خارجی بود و با رهنمودهای ولایت فقیه و حضور همیشه در صحنه مردم کشور از هر گزند و بحرانی بسلامت عبور کرده و مردم نشان داده اند با وجود مشکلات و اختلاف نظرها همواره پشتیبان نظام و یار و همراه ولایت فقیه اند. چه در راهپیمایی ها و چه در انتخابات مختلف این وحدت و همراهی دربین مردم و گروههای سیاسی معتقد به قانون اساسی و نظام بارها به اثبات رسیده .
آشتی ملی در صورت ضرورت و احساس نیاز به آشتی ملی باید در برگیرنده تمام گروههای سیاسی معتقد به نظام بوده و یا مردم باهمدیگر و یا مردم با حاکمیت قهر باشند تا ضرروت آشتی ملی احساس شود اما مردم که باهم قهر نیستند , مردم با نظام قهر نیستند , اصلاح طلبان هم با نظام و یا با اصولگرایان قهر نیستند و حتی برخی از اصلاح طلبان خودشان بخشی از مجموعه قدرت و حاکمیت در نهادهای مختلف , دولت , مجلس و ارکان مهم نظام اند . بنابراین آشتی ملی موضوعیت ندارد بلکه محدود به برخی اصلاح طلبان است که میتواند بصورت وفاق و همبستگی اصلاح طلبان با حاکمیت و دیگر نیروهای سیاسی مطرح شود. و نباید با الفاظ بازی شود تا نیت و هدف خیرخواهانه و مثبت در ذهن ها مبهم و منفی تداعی نکند .
در طول سالهای گذشته تنش ها و چالش هایی بین برخی اصلاح طلبان و حاکمیت بوجود آمد که باعث اعمال برخی محدودیت ها و بی اعتمادی حاکمیت نسبت به این عده از اصلاح طلبان شده . برای بازگشت به قدرت و یا رفع محدودیت ها باید اعتمادسازی شود و پذیرش اشتباهات گامی موثر در این زمینه است. برای نزدیکی و اعتمادسازی برخی از اصلاح طلبان با حاکمیت برای حل اختلافات و از بین بردن دیوار بی اعتمادی شرایط خاص خودش را دارد که از سوی طرفین باید فراهم شود . هردو طرف این ضرورت را احساس کنند و هردو طرف نیز خواستار باشند و تمایل داشته باشند. آعتمادسازی یکطرفه محقق نمی شود و باید زمینه های تمایل طرفین فراهم و بر اشتراکات و منافع تاکید شود. اقداماتی که اصلاح طلبان و حاکمیت برای رفع اختلاف ها و بی اعتمادی ها میخواهند انجام دهند میتواند بصورت گفتگو های منظم و مستمر برای وفاق و وحدت هرچه بیشتر باشد . وفاق و انسجام و همبستگی ملی در پرتو رهنودهای ولایت فقیه باعث پیشرفت و توسعه کشور و باعث خنثی شدن هرگونه تحریم و تهدید خواهد بود.
انسجام , وفاق , وحدت و همبستگی مورد تایید هر فرد صلح جو و دلسوز نظام و انقلاب است . پایبندی به قانون اساسی نظام و پیروی از مقام معظم رهبری و توجه به منافع ملی متضمن وحدت و همبستگی است. همه گروهها و جناح ها با حفظ هویت میتوانند با گفتگو و تعامل در مسیر وحدت و همبستگی قدم بردارند. اصلاح طلبان به اصول نظام پایبندند و با توجه به اندیشه و داشته ها و پایگاه اجتماعی خودشان با حفظ هویت اصلاح طلبی میتوانند با سایر گروههای سیاسی و حاکمیت گفتگو و رایزنی کنند . اختلاف نظر و سلیقه در بین نیروهای سیاسی کشور امری طبیعی و مفید بشرطی که به تقابل و تخریب منتهی نشود . باید مطالبات , پیشنهادات , برنامه ها , راهکارها و راهبردها برای هر گفتگویی مشخص و شفاف باشد تا گفتگوها سازنده و نتیجه بخش باشد. این یک واقعیت است که اصلاحات و اصلاح طلبان را نمی توان در معادلات کشور نادیده گرفت و یا حذف کرد . اصلاح طلبی و اصولگرایی دوبال جمهوری اسلامی و هر دو جناح دارای روحیه انقلابی و پشتیبان انقلاب اسلامی هستند.
علی اکبر رحیم فر

نظرات بسته است.