rahimfar.ir

✍ دسته بندی های کاذب یا برنامه محور؟
دسته بندی های رایج در فضای سیاسی کشور بیشتر از آنکه مبنایی و برنامه محور باشد کاذب و تصنعی است . فردی خود را اصلاح طلب می نامد اما در عمل اصولگرا ست , برعکس آن فردی اصولگرا معرفی می شود اما در عمل اصلاح طلب است , اصلاح طلبی را در مخالفت با اشخاص منتسب به اصولگرایی میدانند در حالیکه نمی دانند یا نمی گویند اصلاح طلبی چیست و چه می خواهد و چه کارهایی می خواهد انجام دهد. جبهه ها و شوراهایی شکل میگیرد که مبنایی و برنامه محور نیستند و بر مواردی کلی تاکید میکنند و می گویند که با چه مخالفیم اما نمی گویند که چه می خواهیم , در واقع مرزبندی ها شفاف نیست , برنامه ها مشخص نیست , رویکردها کلی و تخصصی نیست. مثلا می گویند با رانت , فساد , تبعیض , بیکاری , انحصار , تفسیرهای سلیقه ای , انسداد سیاسی , مشکلات فرهنگی , معضلات محیط زیستی و ناکارامدی های مدیریتی و اجرایی مخالفیم , اما برای این معضلات و مشکلات برنامه ها و سیاست های مشخص و قابل اجرایی نیست و بطور واضح تر اینکه اگر احزاب و افراد گردهم امده در یک جبهه یا جناح یا جنبش دارای برنامه ها و سیاست های اجتماعی , اقتصادی , سیاسی و فرهنگی واحد و مشخصی هستند پس چرا در یک تشکل واحد سازماندهی نمی شوند و چرا دولت یا مدیر مورد حمایت انها در عمل فاقد عملکرد روشن و موفقی در این زمینه هاست و اگر هم نیستند پس چرا این دور باطل را ادامه میدهند. و در نهایت اگر برمبنای شعارها و برنامه های کلی هستند و بفرض احزاب و افراد اصلاح طلب در قالب جبهه , جناح و یا جنبش به اکثر نهادهای قدرت دست یابند و فضای فعالیت و رقابت مورد نظرشان نیز فراهم اید انوقت چگونه با داشتن سیاستهای مختلف اقتصادی , اجتماعی , سیاسی و فرهنگی که دارند میخواهند حکمرانی و اداره امور داشته باشند ؟ تازه آن موقع است که اگر بخواهند واقعا براساس سیاست و برنامه های مشخص عمل کنند اختلافات و سهم خواهی ها آشکار و یا نهایتا ناکارامد خواهند بود . بحث ها و رقابت ها و اهداف بیشتر از آنکه براساس و برای برنامه ها , رویکردها و راه حل ها باشد بر اساس و برای افراد و شخصیت هاست اینکه دیگری نباشد تا من باشم.
علی اکبر رحیم فر

نظرات بسته است.