rahimfar.ir

✍ آسیب شناسی جریان اصلاحات

جریان سیاسی موسوم به اصلاحات شامل طیف وسیعی از افراد و احزاب اصلاح طلب است که با گفتمان اصلاحات از جناح های اصلی و مهم کشور محسوب می شود. اول اینکه اشکال عمده این جریان این است که فعالیت جناحی و جنبشی را فعالیت حزبی ترجیح داده اند و برخلاف شعار دموکراس خواهی و تقویت احزاب به تضعیف احزاب و استفاده ابزاری نمایشی از حزب پرداخته اند و حزبی واقعی که در عمل به تمامی کار ویژه های حزبی پایبند باشد و دارای برنامه ها و مواضع مشخص باشد وجود ندارد البته این امر فقط مختص اصلاح طلبان نیست و اصولگرایان که دارای شرایط بهتر امنیتی و حاکمیتی هستند نیز به احزاب واقعی توجهی ندارند اما از اصلاح طلبان که شعارهایشان تحزب , جامعه مدنی و دموکراسی خواهی است انتظار بیشتری میرفت. دوم اینکه اصلاحات بر خلاف انقلاب از بالا صورت میگیرد و بدون موافقت و همراهی راس حاکمیت اصلاحات قانونی انجام نخواهد گرفت و موفق نخواهد بود حتی اگر فردی اصلاح طلب ریس جمهور شود و یا احزاب واقعی اصلاح طلب وجود داشته باشد . سوم اینکه رابطه خودشان با حاکمیت را بهبود نبخشیده اند و بی اعتمادی ها و سوء تفاهماتی وجودارد که تنها با گفتگو و اعتمادسازی قابل حل و بهبود خواهد بود . چهارم اینکه هنوز برخی اصلاح طلبان بر مواضع و استراتژی ها و اشتباهات گذشته پافشاری می کنند و هزینه مواضع و عملکردشان را به کل اصلاح طلبان تعمیم و سرایت می دهند که یکی از مهمترین دلایل رد صلاحیت های گسترده همین امر است . پنجم اینکه شعارها و مواضع کلی است و برنامه ها و سیاست ها و راهکارهای مشخصی ندارند . ششم اینکه به رویکرد سلبی بیشتر اهمیت میدهند تا رویکرد ایجابی . هفتم اینکه می گویند چه نمی خواهند ولی نمی گویند چه میخواهند و چگونه میخواهند آنرا عملی کنند . هشتم اینکه به افراد و شخص محوری بیشتر توجه دارند تا حزب و برنامه و سیاستهای مختلف اقتصادی , سیاسی , اجتماعی , فرهنگی . نهم اینکه در شعارها و عملکردها دچار پارادوکس و تضادند . دهم اینکه به جوانان کم توجهند و به چشم پیاده نظام و پوستر چسپان به انها نگاه میکنند . یازدهم اینکه تصمیمات را فقط عده ای خاص میگرند و پدر خواندگی و انحصارطلبی و ارثی نگری جای چرخش و شایسته سالاری را گرفته . دوازدهم بجای اندیشه و تفکر و عملکرد , ملاک اصلاح طلبی شده مخالفت یا موافقت با این شخص یا ان شخص . سیزدهم روش و مشی برخی اصلاح طلبان بیشتر شبیه مبارزه جویی است تا اصلاح جویی . چهاردهم اینکه همیشه منتظر فضایی رویایی و شرایط ایده آل هستند و با توجیحات شرایط حساس است و نمی گذارند ما باشیم خود را در شرایط انتخاب بین و بدتر قرار میدهند و همچنان منتظر دعوتنامه هستند . پانزدهم اینکه کادر سازی و تربیت و اموزش نیروی حزبی و مجرب ندارند و بر ورود اشخاص خاص اصرار و تعصب دارند. و ……

علی اکبر رحیم فر

نظرات بسته است.