rahimfar.ir

با توجه به شیوه معیشت و نحوه گذران زندگی، که جمعیت کشور ما را در سه جامعه شامل شهری ، روستایی و عشایری تقسیم می کنند، جامعه عشایری با سه ویژگی ، کوچندگی ، وابستگی ایلی و شیوه معیشت متکی به دامداری به عنوان جامعه سوم از دیرباز همواره نقش موثر وتعیین کننده ای در مسایل اقتصادی ، اجتماعی و امنیت اراضی کشور را داشته است . کوچ را به معنای جابجایی معنی کرده اند. از ۵ میلیون سال پیش که بقایای نخستین انسان کشف شد کوچ هم وجود داشت. کوچ عشایر در ایران در حدود ۸هزار سال پیش شکل گرفت. کوچندگی همرا با دام و استفاده مطلوب از مرتع از گذشته های دو ر یکی از شیوه های زندگی و معیشت در سرزمین پهنا ور ایران زمین بوده است و عشایر به بهترین شکل ممکن از این شیوه و تکنیک جا به جایی برای بهره مندی مناسب دام هایشان از مراتع استفاده نموده اند. به آن دلیل که کوچ کردن شیوه سختی است برای گذران زندگی همیشه عشایر انسان هایی سخت کوش، سوار کار و ورزیده بودند. کوچ صورت رفتاری فرهنگ ایرانی است .عشایر برای حرکت ایل بار و بنه را می بندند و در فصل زیبای بهار راهی ییلاق می شوند. کسانی که در ایل وظیفه شان راندن بره ها و بزغاله هاست برای این که خوشی و هیجان سفر و حرکت بره ها و بزغاله ها را درایل پخش کنند با آهنگی دلنشین اشعاری را به لری می خوانند.آرامشی که در مردم کوچ رو است هیچ گاه در میان مردم شهر نشین نیست.عشایر به همراه خانواده و بار و بنه با مرکب های سنتی و صنعتی و پیاده با حرکت دام خود و با تحمل گرما و سرما و بارندگیهای شدید ، کوچ را بر خود هموار نموده و به مسیر خود ادامه می دهند برای عشایر ادامه کوچ یعنی ادامه زندگی و ادامه زندگی یعنی مواجه با مشکلات فراگیر که لاجرم باید با آنها روبر شد و این مسیر را اگر صعب العبور باشد باید پیمود.

۱ نظر

  1. امیر هوشنگ مویدی (چوبین کوه میهه) گفت:

    سلام بسیار خرسند شدم .بنده پیوسته به مطالب پربارتان توجه دارم .مدتها لیک هستم / بابینش مطالعات حقوقی وبینش خویش مرا رهنمود بفرمایید . دوستدار ارتباط بیشتر گسترده تر شما هستم . کاکا خوبم سردیار لر باشید .

نظر دهيد