rahimfar.ir

ایسم گرایی , شخص گرایی و قرار دادن شخص به عنوان معیار شناخت و یا مقبولیت توسط فعالین , جریانهای سیاسی و احزاب کاری غیر اصولی و غیر منطقی است. اگر قرار است فردی را مورد سنجش سیاسی قرار دهیم باید معیارمان اندیشه , ارزش و برنامه هایش باشد نه اینکه ایا فلان شخص را قبول دارد یانه . نباید معیار مان این باشد که چون فلان شخص با فلان حزب مخالف است ما هم مخالفیم. برای شناختن و یا قضاوت کردن در مورد هر حزبی باید مواضع , دیدگاهها و برنامه هایش را مطالعه و بررسی کرد. اگر جریانها و جناح های سیاسی را اندیشه محور و برنامه محور قراردهیم .
واگر هویت , استراتژی و اصول مشخصی را برای جریانها و جناح ها و جنبش های سیاسی تعیین و مشخص نماییم. انوقت نیز می توانیم فرد یا گروهی را برای شناخت و ارزیابی اش طبق همان معیار هایی که برای جناح ها و جنبش ها و جریانهای سیاسی تعیین کرده ایم مورد سنجش قرار دهیم.
قراردادن ایسم جلوی اشخاص, بت ساختن و معیار ساختن اشخاص سم مهلکی برای سیاست و سیاست ورزی است. اندیشه ها , ارزشها , اعتقادات , برنامه ها و دیدگاهها باید مورد توجه قرار گیرد.
جریان های سیاسی و بالاخص احزاب سیاسی نباید متکی به شخص باشند . احزاب از شخص محوری و شخص گرایی دچار آسیب و شکست خواهند شد و عمر کوتاهی خواهند داشت. احزابی که اندیشه محور و متکی به برنامه و اصول باشند بهتر میتوانند عمل کنند و با رفتن شخص دچار بحران و یا آسیب نخواهند شد.
برای داشتن جامعه ای سالم و پیشرفته به هنگام مشارکت های سیاسی و انتخاباتی سعی و دقت نماییم که به برنامه و اندیشه رای دهیم نه به شخص.
برای قضاوت ها و سنجش های سیاسی , معیار و ملاکمان تفکر و اندیشه , برنامه و تجربه باشد نه شخص.
برای اینکه بهتر بتوانیم همدیگر را بشناسیم و درک بکنیم باید از تفکرات شخص گرایی , قوم وقبیله گرایی , نژادو نسب گرایی دوری کنیم.

نظر دهيد